Midwinters ijsparadijs

Van de week zaten we nog in hemdsmouwen buiten tijdens de lunch in ons subtropische paradijs, vandaag waren we in het ijswalhalla in Piedmont Park, 1 kilometer van ons huis. Het restaurant dat tegen het park aan ligt heeft een winterse toepassing van zijn terras gevonden. Een overdekte en gekoelde ijsbaan met een deel van zijn terras (wel weer verwarmd natuurlijk) direct tegen het ijs aan. Lara en Arthur hebben voor de eerste keer geschaatst en ze hebben ons extreem verbaasd door vrijwel direct met redelijke stabiliteit het ijs over te glijden/lopen/schuiven. Je eerste schaatservaring opdoen en dan nog wel in Atlanta, dat is een mooie herinnering.

thuiswedstrijd

Het moest er toch een keer van komen. Een thuis wedstrijd van de Atlanta Falcons en ik was erbij. Football en dan bedoel ik eigenlijk handbal waarbij de bal ook af en toe met de voet geschopt wordt. Overigens huren sommige Football team voor dat laatste speciaal "gepensioneerde" Europese Voetballers in.

We zaten in het vijandelijk vak en  na 3.5 uur strijd, en een beslissende ommekeer in de laatste 50 seconden gaf de vijand ons een hand ter felicitatie....sport met een grote S. Na afloop ging iedereen naar huis, straatmeubilair, auto's en politie nog heel.

Mexico

Ook onderweg blijven we opletten voor opmerkelijke, leuke of aparte zaken. Op zakenreis in Mexico tussen twee steden in, midden in het niemandsland, bij de enige kruising ergens halverwege vonden we deze combinatie van kunst, kitch, tuincentrum en fruitstalletje. Er waren er overigens nog 5 in de hierna volgende kilometer.....

Coffeeshop

Wazig voor je uit kijken, in gedachten verzonken, af en toe een spontane lachstuip. Maar ook soms een aardig praatje met de barman. Dat is toch voor ons wel de ascociatie met een Nederlandse coffeeshop. In USA is het niet anders, al wordt er wel koffie gedronken en neemt men vooral virtuele dingen tot zich. Verder geen verschil.

Cork it up

We dachten de etiquette wel een beetje te weten in restaurants maar ook na ruim 2 jaar leren we nog nieuwe dingen. Een flesje wijn besteld en met smaak genuttigd maar die was nog 1/3 vol (ook wij zijn voorzichtig met drank en auto). We hadden heerlijk nagerecht (sticky toffee pudding = high fat, high cal, high sugar, high carb) net op toen de ober kwam vragen: Would you like me to "cork it up". De doggybag vraag was ongepast geweest gezien de geheel lege borden, en na even denken snapten wij wat hij bedoelde.
Vandaag dus nog een extraatje om van te genieten.
Guido

Kindvriendelijk

Je hebt 3 categorien restaurants:
1. het maakt niet uit wie komt en hoe je eruit ziet als je maar betaalt en snel weg bent -->alle fastfood restaurant
2. iedereen welkom mits enigszins verzorgd, kindvriendelijk, geen haute cuisine, wel betaalbaar en voedzaam, soms aangenaam verrassend. Je kunt er weinig fout doen en de range van opties is enorm.
3. fine dining--> iedereen welkom, mits no jeans, no slippers, no sneakers, no shorts, zachtjes praten, verplicht valet parking, reservation only, etc. -> dit is dus alleen toegankelijk voor bovenmodaal zonder kids.

We kwamen op doorreis bij een categorie 2'tje binnen. Alles mocht, kidvriendelijk.....maar toen we boven de bar keken.........(voor de leken onder ons PBJ betekent Peanut Butter en Jelly Sandwich, een kinder favoriet)

cijfers

Niet in Disneyworld, maar gewoon gezien in een normale woonwijk in Los Angeles. Percelen werden gesplitst en omdat niet alle Amerikanen kunnen lezen maar wel allemaal kunnen tellen (bij voorkeur $'s) is voor deze oplossing gekozen ipv de ons bekende A, B of C.