Kamperen

Kamperen is echt heel aangenaam. Lekker buiten en zo'n BBQ, dat is toch helemaal super. We zijn nog net niet zelf op jacht gegaan.

Deja vu van een reclame voor pindakaas?

Noordwestelijkste puntje

Het past in het rijtje bij drielandenpunt, noordkaap, en het markeerpunt van de evenaar; het meest noordwestelijke puntje van het continent USA. Sarah Palin zal niet blij zijn want Alaska doet niet mee. Het is een erg mooie hike midden in een indianen reservaat, waar je wel een speciale pas voor moet kopen........de Indianen hebben ook commerciele inzichten en laten de bleekneuzen betalen onder mom van behoud van natuur en cultuur........ Het uitzicht op het uiterste puntje is erg fraai. De pacific beukt tegen de rotsen en erodeert de kust tot fraaie bogen en grotten, de walvissen ronden dit punt op weg van zuid naar noord (en vv). We hebben weer een speldje op onze wereldkaart erbij!

Amerikaanse lunchroom

Deze lunchroom is in 40 jaar niet aangepast. De kleur wordt binnenkort weer mode verwachten ze. Het eten was voortreffelijk, en voorspelbaar. Grote Hamburger (home-made), Grote Friet (Home-made), Grote Cola (van het bekende merk uit Atlanta). Toen de meneer op de foto binnenkwam lopen voelde we ons even in een truckerscafe. De tekst op zijn arm was de echte reden voor de foto.

Mooie auto's in oregon

Allerlei varianten, blijkbaar is het klimaat in Oregon een goede bescherming tegen roest of is de Amerikaanse kwaliteit van deze oudjes onovertroffen. Achter de Studebaker ook nog een klassieke amerikaanse lunchroom waar de blog van morgen over gaat (dit noemen ze nu een Cliffhanger!)

Lewis & Clark

Onze recente tocht naar het verre westen kwamen we, onvoorbereid en dus onverwacht, een aantal interessante stukken Amerikaanse geschiedenis op het spoor. In een aantal blogs zullen we hierover verhalen:

De expeditie van Lewis en Clark was de in 1804 door president Thomas Jefferson uitgezonden expeditie onder leiding van Meriwether Lewis en William Clark door het nieuw verworven Louisiana Territory. Het toenmalige Louisiana was ongeveer een derde van de huidige VS, Het was de eerste overlandse tocht door het westen van de Verenigde Staten van Amerika die leidde naar de kust van de Grote Oceaan aan de monding van de Columbia in de huidige staat Washington. De expeditie nam twee jaar in beslag en legde de grondslag voor de expansie van de VS naar het westen. Er werd veel kennis vergaard over de nog onverkende gebieden in het hart van het Noord-Amerikaanse continent. Het was een tocht voor kennis en wetenschap maar ook wel een om het landbezit te bevestigen (t.o.v. de Engelsen). Contacten met Indianen waren voornamelijk vreedzaam. De hele kust van Oregon en een stukje van Washington bevat allerlei historische gedenkstenen van deze tocht, varierend van fortificaties, plekken waar zout gewonnen werd tot en met formele gedenktorens.

Regels

Zou er een ambtenaar serieus over dit bord hebben nagedacht......?

Vuurvliegjes

Het klasje van Arthur op de Nederlandse creche heette de Vuurvliegjes, hier heet zijn klasje de Butterflies. Kleine insecten zijn blijkbaar favoriet. Vlinders kom je overal wel tegen, vuurvliegjes minder, dus hoe zien die er uit? Des te indrukwekkender als we ze ineens in onze achtertuin tegen komen. Fotograferen is lastig: ze zijn actief in het donker, en hun achterlijfje licht slechts 1 seconde op voor het weer donker wordt.

Lappendeken

Hoewel het concert om 19.00 begon, gingen de poorten al om 17.00 uur open. Op het terrein waren genoeg eet- en drinktentjes, dus eerder komen is geen probleem. Volgens de concertregels mocht je alleen een dekentje meenemen om op (het gras) te zitten, verder niets.

Om vijf uur ontwikkelde zich een gigantisch lappendeken, zodat iedereen zich van een plaatsje bij het podium verzekerde.

Wij kwamen pas tegen zeven uur binnen en baanden ons een weg tussen alle lapjes door. Voor een concert van een wereldster hebben wij toch zeker geen zitplaats nodig? Omdat iedereen een paar vierkante meter bezet hield konden wij nog prima met onze voeten tussen de zeer gemotiveerde concertgangers voldoende vooraan staan.

Paul McCartney

Een last minute beslissing maar wel een zeer geslaagde. Verleid door de klanken van de sound check besluiten we alsnog kaarten te kopen voor het Green Concert en een bijdrage te leveren aan de uitbreiding van Piedmond Park. En door alle moderne communicatiemiddelen kunnen we live bloggen op het groots opgezette openlucht-concert van Paul McCartney.

Help de dief de zomer door.

Ik moest 2x goed lezen, dacht even dat ik het bord herkende maar bij nader inzien is de nuance toch echt anders. Dit zie ik als de bekende Amerikaanse Service gerichtheid, ook de dieven krijgen een goede gebruiksaanwijzing.

Tsunami

Oregon klinkt als heel onschuldig, bijna achteloos ga je ernaar toe en kom je terug. Je bent echter wel aan de Pacific en dat de associatie met tropische eilanden en palmbomen niet altijd klopt, blijkt uit dit bord. Al zal de Amerikaanse claim cultuur ook wel een reden kunnen zijn.

Op een klein stationnetje (Wheeler)

Zomaar in het achterland van Oregon, kom je dit stationshuisje tegen. Het kan zo bij de verzameling Brio treinen, al is deze heel echt en echt in gebruik.

Microklimaat

We wisten dat het in Oregon iets koeler is door de koude pacific. We zijn de laatste dagen echter veel wijzer geworden wat de natuur en dan vooral het weer kan doen. Mensen uit Portland, 2 uur naar het oosten, komen naar de kust om te ontsnappen aan de 37 graden celsius. Aan de kust echter kun je kiezen tussen
1) mist en 20 graden,
2) geen mist , wel wind en 25 graden
3) geen wind, wel mist en 22 graden.

Deze 3 microklimaten liggen langs de kust verspreid over een afstand van 10 km. Ze worden gescheiden door rotspartijen tot in zee. Wij verlieten ietwat bezorgd ons huisje in de mist met alle strandspullen in de tas, gingen net voorbij de eerste klif naar het zuiden en kwamen uit in surfers en vlieger paradijs waar we 4.5 uur heerlijk op het strand gezeten hebben. Bij terugkomst in ons huis bleek de mist er nog steeds te zijn.

High tide, low tide

Op ons 'prive' strandje maken we eb en vloed mee. De verschillen zijn behoorlijk groot. Bij eb kun je tide pools bewonderen. Je kunt dan tussen de drooggevallen rotsen doorwandelen en zeedieren en planten bewonderen. Oranje en paarse zeesterren die bij bosjes over elkaar heen geplakt zijn, groene, witte en roze anemonen. Die gaan dicht als je ze aanraakt. De groene zuigen meteen aan je vingers zodat het lijkt of ze erg plakken. En mossels, kokkels en andere schelpdieren.
Bij vloed zijn we weer naar het strand gegaan. Het water kwam tot de kiezels waar we een vuurtje gemaakt hebben. Met de kids hebben we lekker broodjes gebakken aan een stok. Worstjes braden boven het vuur, en je hebt een heerlijk worstenbroodje.

Tillamook

In Tillamook staat een kaasfabriek waar ze rondleidingen geven. Helemaal op het verkeerde been gezet door de ervaringen die we op Nederlandse kaasboerderijen opgedaan hebben, waren onze verwachtingen hooggespannen. Wat een teleurstelling dat je alleen vanachter glas kon toekijken wat er allemaal in het verpakkingsproces aan een lopende band mis gaat. Waar is die heerlijke geur van ongerijpte kaas? Van wij en stremsel? Niets van gezien. Die mooie ronde vormen van kazen die op lange planken liggen te wachten tot ze rijp genoeg zijn? Nee, grote gele kubussen die meer op klei dan kaas lijken worden in kleine blokjes verdeeld en in plastic verpakt. Wel hebben we een rabbi aan het werk gezien, met niet alleen om zijn haren een beschermkapje, maar ook om zijn baard. Hij zag er op toe dat de kaas kosher werd gemaakt.

Sand dollars

Tijdens eb kun je sand dollars vinden op het strand. Bijzondere zeedieren die in een gesloten skelet leven. Op de buitenkant van de zanderige schaal zijn gaatjes geperforeerd in de vorm van een waaier van vijf bladeren.

Haystock mountain

We logeren in een strandhuis bij een privestrand (we hebben er tenminste nog niemand anders gezien) in Arch Cape, net ten zuiden van Cannon Beach. Dat ligt weer een uurtje onder Astoria. Alsof je dan weet waar we uithangen...
In Oregon. De natuur is hier prachtig. Rotsen die hoog uit zee oprijzen. Mist die als een dunne sluier over het strand hangt. Vrij uitzicht op de ondergaande zon die de lucht oranje kleurt. De vloed die een verlaten zandkasteel ongenadig wegvaagt.

Frogmore stew

Op een vissersboot de zee op. In Seattle ga je dan in de ochtend zalm vangen, en in de middag krab vissen. Wij gingen in de middag. De krabben werden levend losgelaten op het dek. Wel uitkijken dus dat ze niet aan je tenen knabbelen. Alleen de mannetjes mochten mee naar huis, de vrouwtjes moesten terug in het water. Daar ging de helft van de vangst...
De vangst werd verwerkt in een overheerlijke Southern Frogmore Stew.

Vier zeeen tocht

We maken een kleine wereldreis in 6 weken.
De Atlantische oceaan vanuit de oostkant bezien (Nederland)
De Atlantische oceaan vanuit de westkant bezien (Savannah/Atlanta)
De golf van Mexico (Fairhope, Alabama)
en morgen onderweg naar de Stille Oceaan (Seattle)

Het bloggen staat op een laag pitje maar begin augustus zijn we er weer!